کارکردهای دستور زبان منظر پساصنعتی

نوع مقاله: ترویجی

نویسنده

کارشناس ارشد معماری منظر، دانشگاه تهران

چکیده

ساختار زبان منظر، از یک سو با به کارگیری واژگان برای انواع اُبژه‌های منظر (Landscape Objects) و قوانین ترکیب فضایی آنها می‌تواند شخصیت یک منظر را تجزیه و تحلیل کند. و از سوی دیگر، با استفاده از نوعی سیستم زاینده (Generative System) به بازآفرینی منظر کمک کند. ساختار زبان منظر و نوع گفتمان مخاطب و منظر، در هر فضا متفاوت است. بشر امروزی با تغییر در سیاست‌های اقتصادی عصر مدرن، به طور دایم شیوه‌های جدیدی از زندگی و فضاهای شهری را تجربه می‌کند. تغییر مرزهای شهری، به واسطۀ رشد پراکندۀ شهر و رویارویی با عرصه‌های دانه‌درشتی که سیالیت و فعالیت شهری را مختل کرده، به عنوان چالشی نوین، پارادایم‌های منظر شهری در عرصه‌های پساصنعتی را شکل داده است. در واقع بشر امروزی، دایم فضا را مصرف می‌کند، دور می‌اندازد و باز با آن مواجه می‌شود. این فرآیند رویارویی مجدد با فضاهای انسان‌ساخت و مهجور، محرکی برای جهش دیدگاه زیبایی‌شناسانۀ منظر و ادبیات گفتمانیِ آن است و ساختار جدید زبان منظر در عرصه‌های پساصنعتی را شکل می‌دهد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Landscape Language

نویسنده [English]

  • mehdi partar
چکیده [English]

Landscape in post-industrial areas has a specific grammar from other ones. And these structural differences are visible through grammar indexes. This article presents the concept of a landscape grammar and provides a review of this concept in post-industrial urban areas. This grammar can analyze the characteristics of a landscape by means of spatial syntax rules and using specific vocabulary for each landscape objects. On the other hand, using a generative system, helps recreate the landscape. The landscape grammar and the type of dialogue between human and landscape can be altered by changing the atmosphere of space with a growing change in economical policies of industrial age. Modern humans constantly experiences new ways of life in new urban fabrics. Changes in boundaries of the city caused by urban sprawl and encountering large scale areas which disrupt fluidity of urban activity, constitute the new paradigms of urban landscape as a new challenge as well. In fact, modern man continuously consumes the space, excretes it and faces it again. This process of encountering with abandoned human-built landscapes is a stimulus for a jump to new aesthetical landscape grammar in Brownfield areas. The rest of this paper seeks to extract and conclude some indicators for landscape grammar in post-industrial areas by using 3 examples of basic approaches of landscape theorist in 3 projects. Landscape in post-industrial urban areas is revivable and urban life is not only stopped in these areas but also lasts and grows just like a silkworm and these areas have a concept of metamorphosis. This concept includes physical aspects of an evolving organism and the term “post-industrial” needs to be modified through this kind of interpretation. Culture of industrialization life will remain until human exists on this planet. According to this reinterpretation these areas will gain specific characteristics of metamorphosis and some of its indicators include items below: -       New aesthetical sense of a place -       Analogical values of result landscape and articulating layers of information -       Horizontal surfaces without strict function of space

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban landscape
  • Pattern Language
  • Landscape Grammar
  • Post-Industrial landscape