وجه اشتراک ما در منظر چیست؟

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسندگان

1 مدیر پژوهش بازنشسته، مدرسۀ مطالعات عالی علوم اجتماعی پاریس.

2 عضو هیأت علمی پژوهشکده نظر، تهران، ایران.

چکیده

تاریخ حاکی از آن است که «منظر»، نسخه ویژه‌ای از جهان‌بینی1 (نمودی از جهان در دید یک موجود به‌خصوص) است که مدت‌های مدید، امتیاز انحصاری قشر متخصص بوده است. اما در جهان کنونی، مفهومی مشترک میان گروه بزرگی از جامعۀ بشریت است. فیلسوفی چون جورجو آگامبن  منظر را «پدیده‌ای که به صورت ذاتی به انسان مربوط می‌شود» دانسته و تا تسلط آن به جهان حیوانات نیز پیش می‌رود. نوشتۀ حاضر تلاشی برای تبیین چند شاخص تاریخی و هستی‌شناسانه بر این ملغمۀ همگانی است. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

What do we have in common in the landscape?

نویسندگان [English]

  • Augustin Berque 1
  • Maryam al-Sadat Mansouri 2
1 Retired director of studies at the École des Hautes Etudes en Sciences Sociales.
2 Faculty member of Nazar Research Center, Tehran, Iran.
چکیده [English]

History shows that ‘landscape’, a particular version of cosmophany (the appearance of the world proper to a certain being), for a long time has been the privilege of an elite. In the present world, it has become a notion common to a good part of Humankind. A philosopher like Giorgio Agamben qualifies it as “a phenomenon which concerns Man in an essential way”, and goes as far as to suppose that it stretches out to the animal kingdom. One tries here to set a few historical and ontological bench marks in this popular soup.

کلیدواژه‌ها [English]

  • landscape
  • As landscape
  • Cosmophany
  • Trajection

• Agamben, G. (2017). Création et anarchie. L’œuvre à l’âge de la religion capitaliste [Creation and anarchy. Work in the Age of Capitalist Religion] (2019). Paris: Rivages.
• Akinobu, G. & Hajime, M (dir.) (2000). Shigo no imêji. Tôshi o yomu tame ni [Images of the poetic vocabulary. To read Tang poetry]. Tokyo: Tôkyô shoten.
• Barraqué, B. (2010). Es eaux de la montagne au paysage [From the mountains to the landscape]. et Pierre-Alain ROCHE (dir.), Peurs et plaisirs de l’eau [Fears and pleasures of water], Paris, Hermann, 245-260.
• Berque, A. (1986). Le Sauvage et l'artifice. [The Japanese in front of nature]. Paris: Gallimard.
• Berque, A. (2000).Introduction à l’étude des milieux humains [Ecumene. Introduction to the study of human environments]. Paris: Belin.
• Berque, A. (2008). La Pensée paysagère [Landscape thoughts] (2017). Bastia: éditions Éoliennes.
• Berque, A. (2013). Mesology (風土論) in the light of Yamauchi Tokuryû’s Logos and lemma. Philosophizing in Asia, APF series, 1, 9-25.
• Berque, A. (2014). La mésologie, pourquoi et pour quoi faire? [Mesology, why and for what ?]. Nanterre La Défense, Presses universitaires de Paris Ouest.
• Berque, A. (2016). Histoire de l’habitat idéal, d’Orient en Occident [History of the ideal habitat, from East to West] (2010). Paris: Le Félin.
• Brokmeier, W. (1962). Chemins qui ne mènent nulle part [Paths which lead nowhere]. (Holzwege, 1949), Paris: Gallimard, 13-98.
• Demiéville, P. (1973). Choix d’études sinologiques [A choice in Sinologic studies] (1921-1970). Leiden: Brill, 1973, p. 390-406.
• Escande, Y. (2005). Montagnes et eaux. La culture du shanshui [Mountains & waters, the Shanshui culture]. Paris: Hermann.
• D’espagnat, B. (1979). À la recherche du réel. Le regard d’un physicien [In search of the real. The look of a physicist](2015), Paris: Dunod.
• Fehling, D. (1974). Ethologische Überlegungen auf dem Gebiet der Altertumskunde. Phallique Demonstration, Fernsicht, Steinigung [Ethological reflections on the field of ancient art. Phallic demonstration, far away, stoning]. Munich: C.H.
• Gasquet, J. (1921-2002). Cézanne (2002). Fougères: Encre marine.
• Heidegger, M. (1954). Was heisst denken ? [What do we call thinking?]. Tübingen: Niemeyer.
• Heidegger, M. (1962). Chemins qui ne mènent nulle part [Paths which lead nowhere] (W. Brokmeier, Trans.). Paris: Gallimard.
• Heidegger, M. (1929-1930). Les concepts fondamentaux de la métaphysique (1992). Paris: Gallimard.
• Holzman, D. (1996). Landscape appreciation in ancient and early medieval China : the birth of landscape poetry, Hsin-chu, National. Beijing: Tsing Hua University.
• Larousse, P. (2019).Le Petit Larousse illustré. Paris: Larousse.
• Maderuelo, J. (2005). El Paisaje. Genealogía de un concepto. Madrid: Abada editores.
• Masako, M. (2005). Seiôbo no genzô [The original figure of Xiwangmu]. Tokyo: Keiô gijuku daigaku shuppankai.
• Rey, A. (1995). Dictionnaire Historique de la Langue Française. Paris: Le Robert, Vol. 1 .
• Rich, A. (1883). Dictionnaire des Antiquités romaines et grecques. 3e Edition, Retrived from https://mediterranees.net/civilisation/Rich/Articles/Peinture/Topia.html
• Rôshi (Laozi). (1973). OGAWA Kanju (Ed.). (A. Berque, Trans.), Tokyo: Chûkô bunko.
• Toriumi, M. (2001). Les Promenades de Paris de la Renaissance à l’époque haussmannienne. Esthétique de la nature dans l’urbanisme parisien [The Promenades de Paris from the Renaissance to the Haussmannian era. Aesthetics of nature in Parisian urbanism]. Unpublished Ph. D. Thesis, École des hautes études en sciences sociales, Paris.
• Uexküll , V. J. (1934). Streifzüge durch die Umwelten von Tieren und Menschen [Incursions into animal and human environments] (1956). Hambourg: Rowohlt.