باغ ایرانی، زبان مشترک منظر در ایران و هند

نوع مقاله: ترویجی

نویسنده

دکتری معماری، دانشیار دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

باغ ایرانی به عنوان یکی از مهم‌ترین سبک‌های باغسازی و معماری منظر در جهان شناخته شده است. باغ‌های ایرانی در هند نشانگر بکارگیری شیوه استقرار سریع حکام گورکانی هند (بابر، همایون، اکبرشاه، جهانگیر، شاه جهان و...) بر هند است؛ همان شیوه‌ای که توسط تیمور و اعقاب او در سمرقند و هرات به عنوان الگوی تغییر روش زندگی از چادرنشینی به تشکیل دارالسلطنه و استقرار در پایتخت بکار گرفته شد. تفاوت‌هایی که در اقلیم و آب و هوای هند با ایران وجود داشت، سبب شد که دوگونه‌ از باغسازی ایرانی‌ـ باغ‌مقبره و باغ‌آب (طبق تعریف نویسنده)ـ بیشتر مورد انتخاب قرار گیرد؛ این‌گونه از باغسازی در اکثر باغ‌های ایرانی ساخته شده در دوره گورکانیان بکار رفته است. این تحقیق مطالعه‌ای تطبیقی است که با روش تاریخی به بررسی عوامل مؤثر در شکل‌گیری باغ‌های ایرانی در هند، گونه‌شناسی این باغ‌ها، مقایسه آنها با باغ‌های ایران (ابعاد مشترک و تفاوت)، می‌پردازد و درصدد است نقش باغ ایرانی را به عنوان نشانه‌ای از اشتراکات فرهنگی کشورهای ایران و هند مطرح کند. در این راستا بررسی مشابهات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و زبان مشترک معماری دو کشور، در دورة گورکانیان و صفویان مورد نقد و تحلیل قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Persian Garden, the common language of landscape architecture in India and Iran

نویسنده [English]

  • Mojtaba Ansari
Ph.D. in Architecture, Tarbiat Modares University of Iran.
چکیده [English]

The Persian garden is known as one of the most significant styles of gardening and landscape architecture in the world. Persian gardens, also known as Mongolian Gardens, conveyed the methods of instant settlement in a region used by Indian emperors (1526-1707, Babur, Humayun, Akbar, Jahangir and Shah Jahan).The same method was used by Timor in Samarkand and Heart (14th-century) as the new conversion of lifestyle from nomadic life to permanent settlement in the capital. Climatic and cultural Differences in India and Iran lead to the emergence of a new branch of Persian Gardens, i.e. “Water Garden” and “Tomb Garden” -defined by the author- which was mostly appreciated by Mongolian countries .Therefore, the designs of Indian gardens during the mentioned era were directly under the influence of Persian Garden. This research has a historical comparative methodology with the emphasis on the effective factors such as the typology of gardens and socio cultural, political and architectural similarities as a common language between the two countries.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Persian garden
  • India
  • Iran
  • Landscape architecture
  • Great Mongolia