زمینه، تضمین تداوم حیات منظرین؛ دگرگونی رویکرد طراحی پروو از پاریس تا لندن

نوع مقاله: ترویجی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد معماری منظر، دانشگاه

2 کارشناس ارشد معماری منظر، دانشگاه تهران

چکیده

زمینه‌گرایی از رویکردهای پست مدرن در طراحی از جمله در معماری منظر و فضاهای عمومی و شهری به شمار می‌رود؛ به طوری که فضا بدون بافت اطرافش بی‌ارزش تلقی می‌شود. در بین معتقدان به زمینه‌گرایی، در این‌که کدام بخش زمینه پررنگ‌تر و برجسته‌تر است، اختلاف نظر وجود دارد و معماران هر‌کدام مطابق برداشت متفاوتشان از زمینه‌گرایی طرح‌هایشان را متبلور می‌سازند. در این بین، عده‌ای تاریخ سایت، عده‌ای مردم وفرهنگ حاکم بر بستر طرح، و گروهی کالبد و همجواری‌ها را مهم می‌دانند. به بیان دیگر در زمینه‌گرایی به جزیی بیشتر بها داده می‌شود که به نوعی سهمی در زنده نگه‌داشتن خاطرۀ جمعی داشته‌باشد و این در معماری منظر به واسطۀ حضور چندوجهی‌اش در زندگی فردی و جمعی مخاطب،ارزش بیشتری پیدا می‌کند. در پروژه‌های«آلن پروو»، مفهوم زمینه‌گرایی فراتر از عوامل کالبدی زمینه، شکل می‌گیرد. او زمینه را به مثابه رویداد تاریخی می‌پندارد که وجوه اجتماعی و فرهنگی زندگی نیز بر آن تأثیر گذاشته و در کالبد نمود پیدا می‌کند. به بیان دیگر، زمینه در کار او به‌صورت ترکیبی از عوامل کالبدی، تاریخی و اجتماعی ظاهر می‌شود. این نوشتار بر آن است که با تحلیل رویکردهای آلن پروو، نظریۀ زمینه‌گرایی وی را از ورای مقایسۀ تطبیقی در طراحی دو پارک کورنو و سد تیمز که به ترتیب اولین و آخرین پروژه‌های طراحی شدۀ وی هستند را مورد نقد و بررسی قرار دهد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Context: guaranty of continuance of life in landscape; The evaluation of Provost’s design approach from Paris to London

نویسندگان [English]

  • Reyhaneh Hojjati 1
  • Zohreh Shirazi 2
1 M.A in Landscape Architecture, University of Tehran
2 M.A in Landscape Architecture, University of Tehran
چکیده [English]

The contextual approach in landscape design is capable to consider what is beyond the form and physical features of the context and acknowledge the context as a set of physical, historical and cultural factors. In contextual studies three main fields of physical and socio-cultural are discussable; in physical contextualism the elements of the study are not assessed and studied alone, but they are analyzed in a wider environmental context. The historicists consider the continuity of history as an important principle and they believe that if a society isolates itself from its past, it has ignored the past efforts done by man. The socio-cultural contextualists believe that the culture creates rules and reflects them in different ways such as forms. A superficial look to the concept of contextualism leads to a degradation in meaning according to the surrounding body, while contextualism has a profound meaning beyond coordination with the physical features. In Alain Provost’s projects the contextual ideas are formed beyond the physical features of the context. He considers the context as a historical event that have been affected by the social and cultural aspect of life and embodied in the project. In other words, the context in his projects appears as a combination of physical, historical and social elements. In case we confine his contextualism concepts to physical and historical features of the context, the Parc de la Courneuve and Thames Barrier Park are expected to be categorized in romantic English gardens, while the Parc de la Courneuve reminds the English landscaping with its bushes and in the Thames Barrier Park the geometric and square plan and the existing topiaries cannot be explained. In these mentioned parks the public memory, based on the culture and lifestyle of the people, has become a part of the context and shows Provost’s awareness in using the context that includes factors beyond the history and the physics in order to relate to the culture of the people. For the modern man the context includes the nature and history as well as ecological and technological factors which are correlated to the modern life. Provost acknowledges the context as a set of physical, historical, cultural and social factors in his comprehensive definition of the context. It is important to emphasize on what provides more satisfaction to people in consequence of the fact that landscape architecture is highly associated with people for its people-oriented characteristic. This paper discuses Provost’s contextual theory through an adaptive comparison of Parc de la Courneuve and Thames Barrier Park which were his first and last projects.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Alain Provost
  • Physical Contextualism
  • Historicity
  • Socio-Cultural Contextualism
  • Courneuve Park
  • Thames Barrier Park