تأثیر سیاست تجمیع بر سیمای شهر

نوع مقاله: ترویجی

نویسنده

کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات

چکیده

صاحب‌نظران حوزه شهر، شکل‌گیری سیمای کنونی شهرها را معلول تأثیرگذاری غیرمستقیم عوامل گوناگون اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، طبیعی، اقلیمی و زیست محیطی دانسته‌اند. این در حالی که قوانین، مقررات و سیاست‌های اجرایی مدیریت  شهری که عموماً در قالب دستورالعمل‌ها و ضوابط نمود پیدا می‌کند به صورت مستقیم و با سرعت بیشتری سیمای شهرها را شکل داده و تغییر می‌دهند. یکی از این ضوابط و سیاست‌های اجرایی تجمیع1 است که با تغییر ریخت شهری بر سیمای شهر تأثیر گذارده است.
رشد سریع مهاجرت به تهران در دهه 40 و توسعه بدون برنامه، شرایط جدیدی را در ریخت شناسی شهر تهران رقم زد. تفکیک خرد زمین‌های زراعی و بایر که در حاشیه شهرها قرار می‌گرفتند، بافت‌های ریز دانه را در جای جای این شهر تولید کرد و منجر به توسعه افقی بیش از اندازه شهر شد.
این مسئله در دهه‌های بعد با افزایش بیشتر جمعیت شهر (رشد تقاضا) و موانع توسعه شهر تهران (کمبود زیرساخت‌ها و تأسیسات شهری) و لزوم توجه به توسعه درون‌زا به عنوان یکی از چالش‌های مدیریت شهری مطرح شد.
در برابر این چالش بود که تجمیع به عنوان یکی از ابزارهای اصلی مدیریت توسعه زمین‌های شهری به طور وسیع توصیه و به کار گرفته شد. قوانین مختلف، مشوق‌های فراوان و فعالیت‌های گسترده‌ای توسط مجلس، دولت و شهرداری‌ها به منظور تبدیل سیاست تجمیع به رفتار غالب در ساخت و ساز بافت‌های ریزدانه مطرح شد.
اما سؤال اینجاست آیا این سیاست، جوابگوی تمام ابعاد توسعه شهرهاست؟ یا تنها به دنبال پاسخگویی به نیاز مسکن و افزایش کیفیت منزل مسکونی است؟ سیاست‌ها و قوانین ترغیب کننده تجمیع تا چه اندازه به کیفیت محیط زندگی در  شهرها پرداخته است؟ آیا مسئله سیمای شهری هیچ‌گاه به عنوان دغدغه این قوانین و سیاست‌ها مورد توجه بوده است؟
در این راه ابتدا دلایل ترویج ابزار تجمیع تبیین و سپس ضمن تشریح جایگاه تجمیع در سیاست‌های توسعه شهری به بررسی دلایل عدم کارایی آن در حوزه سیمای شهری پرداخته خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The impact of integration policy on urban landscape

نویسنده [English]

  • Keivan Khaliji
M.A in Urban design, Islamic Azad University, Science and research branch, Tehran, Iran.
چکیده [English]

The experts of city scopes affiliate the current city landscape with different social, cultural, political, economical, natural, climatic and ecological factors. These factors affect city landscape indirectly, while administrative policies and regulations of urban management which are mostly declared as principals and rules affect and transform city landscape directly and rapidly. One of the administrative regulations and policies is integration which affects the city landscape due to urban morphology.
  The rapid growth of migration to Tehran in 40s and unplanned development has lead to new condition in morphology of Tehran. Agricultural and arid land division in the suburban areas has created a fine fabric in most parts of the city and has lead to further horizontal developments.
This issue was discussed in proceeding decades after the increase of population (demand growth) and emersion of obstacle in Tehran development (lack of infrastructure and urban facilities). Therefore, infill development became a challenge in urban management.
As a result, integration was used and applied widely due to integration challenge as the main devices in urban development management. Different rules, incentives, and many great activities of the Congress, state and municipal made the integration policy a dominant behavior in the construction of fine fabrics.
But the question is can this policy be Accountable for all aspects of city development? Or it is just trying to meet housing needs and improve the quality of housing? How had integration policies and rules improved living quality in cities?  Has the urban landscape ever been concerned with the laws and policies?
Urban integration with various incentives, special rules and diverse guidelines was promoted in Tehran in as a policy to improve fine fabrics and increase their constructions.
This device offers unique capabilities to improve urban landscape quality in large-scale, it can also improve urban legibility as well. Preparation and adoption of standards and guidelines convey the developments towards this goal can improve the quality of urban city landscape. So this is an effective device in micro level functionality, rather than a macro level in case design rules substantially change the urban landscape and create legibility. This paper tries to explain that in spite of promoting integration policies for achieving land reproduction, this device doesn’t provide a good quality in city landscape. Therefore, the reasons for promoting integration rules will be explained and the causes of inefficiency in the urban landscape will be discussed while the role of integration in urban development policies is explained.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Integration
  • Fine land division
  • City landscape
  • Fabric form
  • Fragment