نشریه علمی
نوع مقاله : مقالۀ کاربردی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران.
3 کارشناسی ارشد برنامهریزی منطقهای، بخش شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، ایران.
4 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ شهرسازی، دانشگاه تهران، ایران.
5 کارشناسی شهرسازی، گروه مهندسی شهرسازی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه بجنورد، ایران.
6 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکدۀ عمران، معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
7 دانشجوی دکتری شهرسازی، بخش شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، ایران.
8 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
9 کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشکدۀ هنر و معماری، مؤسسۀ آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران.
10 دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه برنامهریزی و طراحی شهری و منطقهای، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
11 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، گروه علوم انسانی، دانشگاه پیام نور واحد شیراز، ایران.
12 کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه شهرسازی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
13 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران.
14 دانشجوی کارشناسی شهرسازی، دانشکدۀ شهرسازی، دانشگاه تهران، ایران.
15 کارشناسی ارشد شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشگاه École nationale supérieure d›architecture de Paris-La Villette، پاریس، فرانسه.
کلیدواژهها
عنوان مقاله English
نویسندگان English
There are several spaces in cities that are never used, although citizens are allowed to be in them. It seems that these spaces are invisible and do not exist. The existence of these spaces can be caused by various factors, such as weakness in planning and design, or functional and physical limitations. By ignoring them, social and safety issues will arise over time and also they can turn into a weakness for the city. This is despite the fact that many of these spaces have the potential to turn into quality places. This article which is a type of field research, describes the experience of Hamsaakht Urban Activists Society-NGO in revitalizing an urban void adjacent to Sobhani Square in Shiraz, Iran to find how activists and non-governmental organizations can be effective in revitalizing urban voids, with the participation of users, and what challenges do they face in this way? And what effects will the revitalization of this urban void have on other similar spaces in the neighborhood? The current research methodology involves field research using the observation technique of sample members. Activists encourage residents to participate and develop a sensitivity towards the space, to improve their sense of belonging. The aim is to determine whether meaningful physical changes will occur in this place compared to other similar spaces in the Maba’as residential complex and what effects these changes will have on other spaces. The research results indicate that despite the success of tactical urbanism methods, users were hesitant to actively participate in costs and social capital was inadequate due to a lack of trust in city authorities and a generalization to other urban activists. Additionally, a weak sense of belonging was observed due to rental and instable accommodation. However, the project had a positive impact on the municipality and board members of the Maba’as residential complex, and steps have been taken to revitalize similar urban voids.
کلیدواژهها English
| تعداد مشاهده مقاله | 1,682 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,063 |
