مدینه و مکه نزد شرق‌شناسان (سدۀ شانزدهم – سدۀ بیستم میلادی)

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسندگان

1 مدرسۀ عملی مطالعات عالی (EPHE)، پاریس، فرانسه.

2 دکتری زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه تهران، ایران.

چکیده

شهرهای مکه و مدینه از قرن شانزدهم میلادی توجه شرق‌شناسان را به خود جلب کردند. نخست به این دلیل که جایگاه پیدایش اسلام بودند و سپس همچون واحدهای شهری شرقی، همانند استانبول و قاهره. بااین‌حال، از آنجا که این دو شهر برای شرق‌شناسان قدغن بودند، شناخت فرهیختگان از آنها کمتر از طریق بازدید و بیشتر بر پایۀ مقابلۀ منابع عربی و فارسی حاصل می‌شد و در نتیجه به جهت‌گیری این منابع ابتدایی وابسته بود. هنگامی که برخی سیاحان موفق به بازدید از این شهرها شدند، علاقه‌شان متمرکز به عبادتگاه‌ها باقی ماند. لذا تاریخ و مکان‌نگاری (توپوگرافی) عبادتگاه‌ها با جزئیات تشریح شد، ولی سازمان شهری و تاریخ اجتماعی این دو شهر کمتر مورد مداقه قرار گرفت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Medina and Mecca among the Orientalists (16th - 19th century)

نویسندگان [English]

  • Jean-Charles Ducène 1
  • Trans: Sepehr Yahyavi Tajabadi 2
1 Ecole Pratique des Hautes Etudes, Paris, France.
2 Ph.D, University of Tehran, Iran.
چکیده [English]

The cities of Mecca and Medina attracted the attention of orientalists as early as the 16th century, but primarily because they were the scene of the birth of Islam and less as eastern urban entities, like Istanbul or Cairo for example. Nevertheless, as these two cities were off-limits to them, it was less through visiting and more through the collation of Arab and Persian sources that scholars came to know them, depending on the orientation of these primary sources. When some travellers were able to visit them, their interest remained focused on the sanctuaries. The history and topography of the sanctuaries were undoubtedly detailed, but the urban organization and social history of the less investigated localities.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Geography
  • Orientalism
  • Topography
  • Travel
    • Bey. A. (1993). Travels, London: Reading.
    • Burckhardt, J. L. (1829). Travels in Arabia. London: H. Colburn.
    • Burton, R. F. (1893). Personal Narrative of a Pilgrimage to Al-Madinah & Meccah, London: Tylston & Edwards.
    • de La Roque, J. (1718). Voyage dans la Palestine. Amsterdam: Steenhouver & Uytwerf.
    • D’Herbelot, B. (1697). La Bibliothèque Orienrale. Paris: Compagnie des Libraires.
    • Ducène, J. Ch. (2003). Les Plans du Sanctuaire de la Ka’ba Dans Les Manuscrits du Kitāb dalā’il a l-qibla D’Ibn al-Qaṣṣ. Acta orientalita belgica, 17, 83-96.
    • El-Hage, B. (2005). Photographies Anciennes de La Mecque et de Médine, 1880-1947. Paris: Institut du monde arabe.
    • Gagnier, J. (1723). De vita et rebus gestis Mohamedis. London: Oxford.
    • Gagnier, J. (1732). La vie de Mahomed. Amsterdam: Wetsteins & Smith.
    • Garcia, H. (2011). Turning Turk, Turning Heretic: Joseph Pitts of Exeter and the Early Enlightenment, 1670-1740, in G. Maclean (ed.), Britain and the Muslim World, Cambridge: Cambridge Scholars Publishing, 85-101.
    • Gaudefroy-Demombynes, M. (1923). Le pèlerinage à la Mekke. Etudes d’histoire religieuse. Paris: Annales du musée Guimet.
    • Grabar, O. (2001). A Preliminary Note on Two 18th Century Representations of Mekka and Medina. Jerusalem Studies in Arabic and Islam, 25, 268-274.
    • Ibn Jubayr. (1907). Riḥla. Leiden: Brill.
    • Ibn Rusteh. (1892). Al-a‘lāq al-nafīsa. Leiden: Brill.
    • Sauvaget, J. (1947). La mosquée Omeyyade de Médine. Paris: Vanoest.
    • O’Kane, B. (2012). The Illustrated Guide to te Museum of Islamic Art in Cairo. Cairo: The American University.
    • Munt, H. (2014). The Holy City of Medina. Sacred Space in Early Islamic Arabia, Cambridge: University Press.
    • Niebürh, C. (1779). Description de l’Arabie. Paris : Brunet.
    • Porter, V. (Ed.). (2012). Hajj. Journey to the heart of Islam. London: The British Museum Press.
    • Teyssier, P. (2004). Voyage de Ludovico di Varthema en Arabie et aux Indes Orientales (1503-1508). Paris: Chandeigne.
    • Wüstenfeld, F. (1873). Das Gebiet Von Medina nach Arabischen Geographen Beschrieben. Abhandlungen der Königlichen Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen, 18, 93-176.