پژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622Water, Mahalleh (Neighborhood), Growthآب، محله، رشد3315212910.22034/manzar.2022.152129FAسید امیرمنصوریاستادیار دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.0000-0002-2865-6859Journal Article20220620Everyone knows that life depends on water. “We made from water every living thing.» Life, however, depends on movement. A fixed object cannot be recognized as vital. Life has been considered to be the same as the soul. Organisms are those that have life and movement. The concept of life and motion for plants and animals is relatively explicable. Plant and animal life are accidental properties. Everything they have had from the beginning is what develops. The movement of plants and animals, which is dependent on water, is accidental and it does not make a significant difference in their order of existence. Movement leads to human growth. Growth has a deeper meaning than development. Development can be considered as the transformation of inner talent that becomes actual. Growth, however, is a development that occurs outside of matter›s capacities. Growth is the production of something of higher quality than what is already there. Bees have a capacity called instinct. Activating the inner power of the bee is a kind of development. It is a materialistic potential that will develop. The bee does not find any higher status than was foreseen for him by his material motion. This motion is an accident, actualizing latent material qualities and talents.<br />Growth is unique to humans. Man also has his own capacities. He has also the potential that can be developed through accidental motions and the actualization of his inner materialistic capacities. The actuality of the potential also requires substantial motion through which he uses creativity in the spiritual realm. Man›s growth is a part of his life that is dependent on water. Evidence shows that human materialistic development and animal life depend on water. The point is that human life does not end with the actualization of potential materialism. After the realization of inner talents, human tends to experience a spiritual life, which is called growth.<br />O brother, you are what you have on your mind<br />The rest is your bones and flesh «Rumi»<br />Water is also a basic element for growth. It is difficult to imagine the contribution of the materialistic element to developing the spiritual aspect. But it is easy to understand this relationship when an association is made between the living soul and body. Man›s growth depends on his individual and social life. On an individual scale, companionship with water leads to a sense of freshness and purity. For the Iranians, who associate Anahita, their great myth of purity and fertility with water, the meanings of perfection and sanctity are perceived through the water. Such perceptions contribute to the growth of the human soul. The representation of water in the language, art, and culture of Iran also confirms its important role in the realization of transcendental concepts. «Face» in Persian « Aberu» refers to the spiritual value of man. Water also stands for value in Rumi›s poetry:<br />The low level of water barely causes the feeling of thirst<br />May water gush from above and below<br />Similarly, in his poetry Sohrab Sepehri says: Let›s not mud the water<br />All these examples show the mindset of Iranians about the importance of water and highlight its necessity for perfection and growth. Human growth on a collective scale has a more compelling story. Individual human growth is possible within the family at the age of puberty. After that, society turns into a suitable place for human growth. Society is also made up of human beings on whom its perfection depends. As a result, a reciprocal movement occurs in which human growth depends on society and the perfection of society depends on the growth of its individuals. Therefore, human society must create situations through which both the individual and society are consolidated. Naturally, this creativity is focused on the culture and thoughts of each nation. In Iran and the Islamic world, water plays a key role in creating life-giving spaces. A life evokes individual sensory reflection and social solidarity. At the same time, this actor is a myth whose inherent holiness has been confirmed by both Iranian and Islamic cultures. Strangely, Iranian cities are formed based on interaction with water. In the plateau of Iran, where water resources have been scarce for at least the last millennium, the display of water conflicts with its protection. Everything precious is set to be out of reach. However, due to its deep meaning and its vital value for urban and rural life, water not only has not been hidden but also crawled into the lives of people to gather them together while displaying its beauty. As stated in the book «Three Elements of the Persian Landscape», the formation of many cities and villages in Iran has been based on the water source, which is symbolically adorned in the center of their territory. In the picture on the cover of this landscape, a paradise scene can be seen in the desert city of Semnan, which is a hub for people to visit. The water flows into the alleys and then defines the boundaries of the Mahalleh. Here, the water running out of the storage pool is delayed at every turn to be an excuse for the gathering of citizens and the social realization that guarantees human growth. Water is the basis for building a neighborhood and serves as a realm of social realization and human growth. Naming this alley «Angar» by the authorities in Semnan Municipality is interesting, though it is not clear to us whether it is an old or new name. The alley seems to be a place for childish dreams and imaginations that shape the future of human beings.اینکه زندگی وابسته به آب است را همه میدانند. «مِنَ الماء کُلُ شیء حَی». حیات اما، وابسته به حرکت است. شیء ثابت را حیاتمند نمیشناسند. حیات را با جان نیز یکی میدانند. جانداران آنهایی هستند که حیات و حرکت دارند. مفهوم حیات و حرکت برای گیاهان و حیوانات نسبتاً قابل درک است. حیات نباتی و حیوانی، زندگی در عرض است. هرچه از ابتدا دارند، همان است که توسعه پیدا میکند. حرکت گیاه و حیوان که وابسته به آب است، حرکتی در عرض است که تفاوت مؤثری در رتبۀ وجودی آنها ایجاد نمیکند.<br />حرکت برای انسان به رشد او منجر میشود. رشد مفهوم عمیقتری از توسعه دارد. توسعه را میتوان تحول استعداد درونی دانست که بالفعل میشود. رشد اما، توسعهای است که بیرون از ظرفیتهای ماده رخ میدهد. رشد، تولید مرتبۀ بالاتری از موجود است. زنبورعسل دارای ظرفیتی است که غریزه خوانده میشود. بالفعلکردن توان درونی زنبور از جنس توسعه است. امکانی مادی که وقوع پیدا میکند. زنبور با تحقق حرکت مادی خود شأنی بالاتر از آنچه برای او پیشبینی شده بود نمییابد. این حرکت در عرض است. تحقق صفتها و استعدادهای نهفتۀ موجود مادی.<br />رشد منحصر به انسان است. انسان هم ظرفیتهای خاص خود را دارد. هم امکاناتی که با حرکت در عرض و تحقق ظرفیتهای مادی درونی او حاصل میشود و هم حرکت در طول که از طریق بهکارگیری خلاقیت و آفرینشگری او در عرصۀ روحی بهدست میآید.<br />رشد انسان بخشی از حیات اوست. حیاتی که وابسته به آب است. ادلۀ وابستگی توسعۀ مادی و حیات حیوانی انسان به آب پیداست. نکته آن است که حیات انسان با تحقق ظرفیتهای مادی او پایان نمییابد. پس از تحقق استعدادهای درونی، تمنای انسان حیات معنوی است که به آن رشد گفته میشود.<br /><em>ای برادر تو همه اندیشهای</em><br /><em>مابقی خود استخوان و ریشهای</em> «مولوی»<br />برای تحقق رشد نیز آب یک عنصر پایهای است. تصور نقش عنصر مادی در تولید امر معنوی دشوار است. اما دقت در وابستگی روح انسان زنده به جسم او درک این رابطه را آسان میکند. انسان برای رشد خود دو عرصۀ زندگی فردی و اجتماعی را پیشِ رو دارد. در مقیاس فردی، همنشینی با آب به حس طراوت و پاکی منتهی میشود. برای ایرانیان که آناهیتا، اسطورۀ بزرگ طهارت و باروری خود را در ربط با آب انگاشته بودند، مقام آب برای درک معانی کمال و تقدس بهکار میآید. ادراکاتی که به وسعت روح و رشد انسانی میانجامد. بازنمایی آب در زبان، هنر و فرهنگ ایران نیز مؤید نقش پراهمیت آن در تحقق مفاهیم استعلایی است. «آبِرو» به معنای ارزش معنوی انسان، آب به معنای ارزش در شعر مولوی:<br /><em>آب کم جو تشنگی آور به دست</em><br /><em>تا بجوشد آب از بالا و پست </em><br /> <br />و شعر سهراب سپهری:<br /><em>آب را گل نکنیم...</em><br />نمونههایی از جایگاه آب در ذهن انسان ایرانی است که آن را لازمۀ کمال و رشد میشمارد.<br />رشد انسان در مقیاس جمعی داستان جذابتری دارد. رشد فردی انسان تا سن بلوغ در محدودۀ خانواده میسر است. پس از آن ظرف مناسب رشد برای انسان، جامعه است. جامعه نیز از افراد انسانی تشکیلشده که کمال او وابسته به آنهاست. در نتیجه یک حرکت رفت و برگشتی رخ میدهد که رشد انسان وابسته به جامعه و کمال جامعه مشروط به رشد افراد آن است. لذا لازم میآید تا جامعۀ انسانی موقعیتهایی خلق کند که هم فرد و هم جامعه از خلال آن قوام یابد. طبعاً این خلاقیت معطوف به فرهنگ و اندیشۀ هر قوم است. در ایران و جهان اسلام، آب بازیگر اصلی خلق فضاهای حیاتبخش است. حیاتی که موجب تأمل و ادراک حسی فردی و همبستگی اجتماعی است. در عین حال این بازیگر، اسطورهای با قداست ذاتی است که به تأیید هر دو فرهنگ ایران و اسلام رسیده است. اینکه شهرهای ایران بر مبنای تعامل با آب شکل بگیرند امر غریبی است. در فلات ایران که حداقل در هزارۀ اخیر دچار ندرت منابع آب است نمایش آب با حفاظت آن تنافر دارد. هر چیز گرانبها جبراً از دسترس خارج میشود. آب اما، به اعتبار معنای عمیق و ارزش حیاتی آن برای تداوم زندگی شهری و روستایی، نهتنها به پستوی حفاظت برده نشد، بلکه به میانۀ زندگی خزید تا ضمن نمایش زیبایی، محل تعامل آحاد جامعه باشد. آنچنان که در کتاب «سهگانۀ منظر ایرانی» آمده، اساس شکلگیری بسیاری شهرها و روستاهای ایران بر منبع آبی گذاشته شده که در مرکزیت قلمرو آنها و به شکلی نمادین آراسته شده است. در تصویری که بر جلد این شمارۀ منظر نقش بسته نیز صحنهای بهشتی در شهر کویری سمنان را مشاهده میکنیم که باشگاه اهالی است برای دیدار. جریان آب به کوچهها شکل میدهد و در پی آنها مرز محلات را تبیین میکند. اینجا آبی که از استخر ذخیره خارج میشود در هر چرخش خود، درنگی میکند تا بهانهای باشد برای تجمع شهروندان و تحقق اجتماعی که ضامن رشد انسان است. آب، زیربنای ساخت محله بهمثابۀ قلمروی تحقق اجتماع و رشد انسان است. سلیقۀ شهرداری سمنان در نامگذاری این کوچه به نام «انگار»، که بر ما روشن نیست نامی قدیمی است یا بدیع، جالب است. کوچۀ انگار، مکانی برای رویاپردازی و تخیلات کودکانهای است که آیندۀ انسانها را میسازد.http://www.manzar-sj.com/article_152129_f28317bc2145641a9cb2e8fa7572c4d5.pdfپژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622An Investigation of Iranian Garden Conception in Miniature, With Emphasis on the Miniatures of Shahname-ye-Baysonghoriخوانش باغ ایرانی در مینیاتور، با تأکید بر مینیاتورهای شاهنامۀ بایسنقری61915068710.22034/manzar.2022.325455.2179FAحسینپروینپژوهشگر دکتری معماری منظر، دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.حشمت اللهمتدینگروه معماری منظر، دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20220120Iranian gardening can be considered an artistic expression. Gardening is an art that has played a significant rolein Iranian culture and history. This art was created before the arrival of Islam in Iran. Since the arrival of Islam, it has not only continued to grow and outshine all other arts since then, but it has also attained maturity. Also, painting is an art that has been popular in Iran for a long time and has always servedas a narrator of Iranianculture.Natural elements have a special significance in Iranian culture, thus their depiction in miniatures appears quite natural. Plants appear in every Iranian painting, even if they do not take center stage.Iranian gardening has been used in various forms of art in this country. This study was an attempt to investigate the prevalence of Iranian gardening in Iranian miniatures andexamine the artist’s interpretation of the Persian garden. For this purpose, the miniatures of Baysonghori’s Shahnameh were chosen as samples of the study. The reason behind this selection was influenced by the close relationship between the miniatures and Ferdowsi’s Shahnameh, the depiction in a specific period, the uniformity in their drawing method, and the availability of this collection Analyzing and scrutinizing the miniatures in this collection showed interesting results of Iranian miniatures, which arethe manifestation of an Iranian painter or an Iranian gardener’s impression of the garden. The artist’s attention to detail and the general atmosphere of the garden are among the most important part of this manifestation. In fact, the Persian garden may be thought of as a collection of natural components, whereas a miniature is a collection of garden elements.باغسازی ایرانی، میتواند بهمثابۀ نمود هنری تلقی شود. باغسازی هنری است که در فرهنگ و تاریخ ایرانزمین اهمیت فوقالعادهای داشته است. این هنر پیش از ورود اسلام به ایران شکلگرفته و پس ورود اسلام، نهتنها متوقف نشده است بلکه مسیر رشد و تعالی خود را در طول زمان طی کرده و به بلوغ رسیده است. باغسازی ایرانی در سایر هنرهای این سرزمین به گونههای مختلفی بروز پیدا کرده است. در این پژوهش تلاش شده است تا با بررسی بروز باغسازی ایرانی در مینیاتور ایرانی، خوانش هنرمند نگارگر از باغ ایرانی بهدست آید. برای نیل به این مهم، مینیاتورهای شاهنامۀ بایسنقری بهعنوان مورد مطالعه، انتخاب شدهاند. دلیل این انتخاب ارتباط تنگاتنگ این مینیاتورها با شاهنامۀ فردوسی، تصویرگری آنها در یک بازۀ زمانی مشخص و محدود، وحدت رویۀ ترسیم آنها و در دسترسبودن این مجموعه بوده است. پس از مطالعه و بررسی مینیاتورهای این مجموعه نتایج جالبتوجهی بهدست آمد که نمایانگر خوانش هنرمند نگارگر ایرانی از باغ ایرانی است. او برداشت خاص خود را از باغ را داشته است. توجه هنرمند نگارگر به جزئیات و اتمسفر کلی باغ از خصوصیات این خوانش است. در واقع میتوان اینگونه گفت که باغ ایرانی، گزینش عناصر طبیعت بوده است و مینیاتور، گزینش عناصر باغ است.http://www.manzar-sj.com/article_150687_05b5f43841bf592510e90dffa4bf2177.pdfپژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622Role of Space Syntax in Landscape Approach Analysisنقش نحو فضا در تحلیل منظرین202912578710.22034/manzar.2021.252475.2098FAصباسلطان قرائیپژوهشگر دکتری، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.سیدامیرمنصوریاستادیار دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.0000-0002-2865-6859مریمسینگریاستادیار گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.Journal Article20201012Problem statement: Space syntax is a theory and method that recognizes the space configuration and enables its analysis. Space syntax expresses the intrinsic features of space tangibly and quantitatively by studying space quantitatively. It makes this method more practical and increasingly important. Also, no model can calculate the landscape’s subjective and objective aspects by computational and measurement methods in the landscape area. Given that the space syntax theory is a quantitative method that not only addresses the physique but also considers the social issues, such as activities, it seems that it has the capabilities and capacities that can help us evaluate the landscape. This research seeks to achieving the specific components of the landscape to fill in the gaps and weaknesses of conventional measurement methods and quantitative study of the landscape’s objective and subjective aspects and wants to answer the question that, How can the syntax method of space be used for landscape analysis?<br />The current study addresses the content analysis to recognize the space syntax and its fundamental theories and concepts using a mixed method of descriptive-analytical and deductive explanation. These concepts are then analyzed along with the landscape concepts to achieve the space syntax efficiency in the landscape. The landscape is a subjective-objective phenomenon. The landscape features depend on the objective (physical features of space) and subjective features (meaning). The subjective factor is classified into two groups of visual and drama groups, which have different measurement and evaluation methods and capabilities. The visual factors are perceived reflectively and sensually, and drama factors depend on the rational process and establishing a relationship between its different parts. Space syntax can be used to analyze some of the landscape factors and has a deficiency in analyzing others. The objective factors of the landscape can be studied using space syntax due to their syntax feature. However, the more semantic the factors, the more inefficient is the method of space syntax for recognizing and analyzing space.نحو فضا نظریه و روشی است که با یک ساماندهی منطقی به شناخت پیکرهبندی فضایی میپردازد و امکان تحلیل آن را میسر میسازد. در واقع نحو فضا با مطالعۀ فضا به صورت کمی، خصیصههای ذاتی فضا را به صورتی کمّی و ملموس بیان میکند. این امر باعث کاربردیتر شدن و اهمیت روزافزون این روش است. از سوی دیگر در حوزۀ دانش منظر، الگویی که بتواند با روشهای محاسباتی و اندازهگیری قابلیت محاسبۀ هر دو بعد عینی و ذهنی منظر را داشته باشد وجود ندارد. با توجه به این که نظریۀ نحو فضا روش کمّی است که به کالبد صرف توجه ندارد بلکه به مسائل اجتماعی همچون فعالیت هم میپردازد، به نظر میرسد روش نحو فضا دارای قابلیتها و ظرفیتهایی است که میتواند ما را در ارزیابی منظر یاری کند. این پژوهش در پی دستیابی به مؤلفههای اختصاصی منظر، جهت پرکردن خلأها و ضعفهای روشهای رایج اندازهگیری و مطالعۀ کمّی ابعاد عینی- ذهنی منظر و به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه میتوان از روش نحو فضا برای تحلیل منظر استفاده کرد؟ <br />در این پژوهش با روش ترکیبی توصیفی و تحلیلی و تبیین قیاسی، ابتدا به تحلیل محتوا برای شناخت روش نحو فضا و نظریه و مفاهیم بنیادی آن پرداخته و در ادامه این مفاهیم در کنار مفاهیم منظری تحلیل و بررسی شده است تا میزان و نحوۀ کارایی نحو فضا در منظر حاصل شود. در نهایت میتوان گفت، منظر پدیدهای عینی-ذهنی و توأمان است. خصایص منظر وابسته به ویژگیهای عینی (کالبدی فضا) و ذهنی (معنا) است. عوامل ذهنی خود به دو گروه تجسمی و درام تقسیم شدند که قابلیت و روشهای اندازهگیری و ارزیابی متفاوتی دارند. مؤلفههای تجسمی، به صورت انعکاسی و حسی ادراک میشوند و مؤلفههای درام وابسته به پردازش عقلی و ایجاد رابطه میان بخشهای مختلف آنهاست. روش نحو فضا برای تحلیل برخی مؤلفههای منظر قابل استفاده و در برخی دیگر با نقصان همراه است. مؤلفههای عینی منظر به واسطۀ خصیصۀ نحوی خود با استفاده از روش نحو فضا قابل بررسی هستند؛ اما هر چه مؤلفهها معناییتر میشوند، روش نحو فضا برای شناخت و تحلیل فضا ناکارآمدتر میشود. http://www.manzar-sj.com/article_125787_dbbb8884f3d67a074c2c0ed5c0fec7e3.pdfپژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622Prioritization of Façade Retrofit Measures to Achieve Energy Efficiency in Existing Office Buildings in Tehranاولویت راهکارهای بهسازی نما به منظور بهرهوری انرژی در ساختمانهای اداری موجود شهر تهران303914194510.22034/manzar.2021.312873.2163FAسعادصریحیپژوهشگر دکتری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.0000-0003-4455-7962محسنفیضیاستاد گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.فاطمهمهدیزاه سراجاستاد گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.Journal Article20211031Addressing the problems of the inefficient existing buildings is of great importance in Tehran, where only a few buildings in the city are newly-built constructions. The existing building stock accounts for large energy consumption, and the problems of existing buildings are mostly related to the poor performance of the building envelope. The building façade, as the most significant part of the building envelope, considerably contributes to large thermal transmittance in existing buildings. As a result, studying the building envelope and especially the building façade can lead to considerable energy demand reduction in the building sector. Therefore, using façade retrofit measures can potentially reduce cooling and heating demand in existing buildings. This research tries to prioritize the façade retrofit measures based on their efficiency in reducing energy demand by adding thermal insulation, replacing windows, and adding shading to the south façade of the existing office buildings in Tehran. In other words, this research investigates the efficiency of the façade retrofit measures. It is hypothesized that using shading has more impact on reducing energy demand in south facades. This study is quantitative research drawing upon a parametrically performed simulation run by Energy Plus and Open studio in Rhino software with the help of Grasshopper plugin. The objectives were analyzed using Honeybee and Ladybug plugins. Also, a comparative study method was used to compare the energy consumption levels in retrofit scenarios and a reference model. The results show that adding shading is the most effective measure in facades with high heat transfer coefficients. In these facades, adding thermal insulation takes precedence over window replacement. Shading is still the most effective measure in facades with lower heat transfer coefficients; however, the window replacement should be prioritized to thermal insulation in retrofitting the existing façade with a higher heat transfer coefficient. در شهر تهران، ساختمانهای نوساز تنها بخش کوچکی از کل ساختمانهای شهر را شکل میدهند و پرداختن به ساختمانهای موجود که سهم بیشتری از انرژی را به مصرف میرسانند اهمیت ویژهای دارد. نمای ساختمان بهعنوان عضوی که بیشترین تبادل انرژی را میان فضای درون و بیرون انجام میدهد سهم بسزایی در کاهش مصرف انرژی در ساختمانهای موجود دارد. لذا استفاده از راهکارهای بهسازی نما میتواند به شکل مؤثری به کاهش مصرف انرژی لازم برای سرمایش و گرمایش در ساختمانهای موجود بیانجامد. پژوهش حاضر میکوشد تا با بررسی میزان کاهش مصرف انرژی از طریق بهسازی نما، به تأثیر و اولویتهای پارامترهای عایق حرارتی، نوع پنجره و سایهبان جهت بهرهوری انرژی در ساختمانهای اداری موجود با جهتگیری جنوبی در شهر تهران پی ببرد. به عبارت دیگر پرسش از میزان تأثیر پارامترهای بهسازی است. این پژوهش بر این فرض استوار است که استفاده از سایهبان نسبت به سایر پارامترها تأثیر بیشتری در کاهش مصرف انرژی در جنوب دارد. با توجه به اینکه رویکرد روششناختی پژوهش حاضر کمّی است، از راهبرد شبیهسازی و مدلسازی پارامتریک با استفاده از نرمافزار راینو و استفاده از افزونۀ گرسهاپر با تکیه بر موتورهای شبیهسازی انرژیپلاس و اوپن استودیو و افزونههای هانی بی و لیدیباگ استفاده شده است. همچنین از روش بررسی مقایسهای برای مقایسۀ مصرف انرژی ساختمان پس از بهسازی نما با حالتی پایه از ساختمانهای اداری استفاده شده است. نتایج نشان میدهند با انتخاب صحیح پارامترهای بهسازی، میتوان مصرف انرژی در ساختمانهای اداری ناکارآمد را به کمتر از نصف وضعیت فعلی رساند. همچنین در نماهایی با ضریب تبادل حرارتی بالا، اولویت پارامترها برای کاهش مصرف انرژی کل به ترتیب با نصب سایهبان با عمق مناسب، افزودن عایق حرارتی و تعویض پنجره است. درمقابل در نماهایی با ضریب تبادل حرارتی کمتر، استفاده از پنجرۀ مناسب پس از سایهبان در اولویت قرار دارد.http://www.manzar-sj.com/article_141945_ce004fd84b2e1bade1b3d5b7a349946b.pdfپژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622Analysis of the Role of Passive Energy In the Evaluation of Kashan Housesتجزیهوتحلیل نقش انرژی غیرفعال در ارزیابی خانههای کاشان405714983910.22034/manzar.2022.304882.2150FAعلییاراندکتری معماری، استاد تمام وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران.پرستوجعفریدانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.Journal Article20211003Today’s world has been forced to perform actions based on the principles of sustainable development to compensate for the damage caused by industrialization and the mechanization of nature. However, In Iran, a country with an ancient civilization, ideas based on thoughtful interaction with nature had existed before the emergence of modernism. One of the effects of this interaction is the construction of buildings suitable for local climates without using fossil fuels for cooling and heating. This would result in environmental protection. Coping with the climate in the hot and dry desert regions of Iran has long been one of the most important concerns of Iranian architects. Iranian houses are one of the most durable Iranian buildings. Describing the architecture of the house has a wonderful meaning for everyone and they are aware of its important role in life. Since a significant amount of time in a human’s life is spent at home, thus energy consumption in this area is very thought-provoking. This survey aims to investigate the old houses of Kashan city from a climatic perspective and energy consumption. The study examines each space and compares the min terms of passive energy factors to identify climate-friendly designs and to save energy consumption in Kashan homes. In this survey, Kashan city was selected as a sample of a location with a hot and dry climate. The physical features of houses in this city were examined to understand how they deal with climatic conditions. The data associated with the characteristics of twenty historical houses were collected through field surveys and library and documentary studies. The descriptive and analytical method was examined after creating a questionnaire to achieve passive energy solution factors in selected samples. This article first describes and introduces the different features of each house in Kashan, such as courtyard, porch, types of chambers, basement, etc. Then an adaptation between these places and passive energy is done. In the next step, each of the components of passive energy is defined so that it can be used in contemporary architecture to optimize energy consumption. Like traditional architecture in this climate, houses can be designed by the climate with the current climate technology.دنیای امروز برای جبران خسارات ناشی از صنعتیشدن و مکانیزاسیون بر طبیعت، ناگزیر به اقداماتی شده که مبتنی بر اصول توسعۀ پایدار است. این در حالی است که در سرزمین ما اندیشههایی مبتنی بر تعامل اندیشمندانه با طبیعت تا پیش از ظهور و بروز مدرنیزم وجود داشته است. ساخت بناهای متناسب با اقلیم و بدون نیاز به استفاده از انرژیهای فسیلی، برای سرمایش و گرمایش با دستاورد حفظ محیط زیست از جلوههای همین تعامل محسوب میگردد. مقابله با وضعیت آبوهوایی در مناطق گرم و خشک کویری ایران از دیرباز از مهمترین دغدغههای معماران ایرانی بوده است. خانههای ایرانی بهعنوان یکی از ماندگارترین بناهای ایرانی هستند. توصیف معماری خانه برای همه، معنای شگرف دارد و نقش مهم آن را در زندگی میدانند. زمان قابل توجهی از زندگی بشر در خانه سپری میشود و مصرف انرژی در این بخش بسیار قابل تأمل است. هدف از انجام این پژوهش بررسی خانههای قدیمی شهر کاشان از منظر اقلیمی و مصرف انرژی، بررسی تکتک فضاها، قیاس آن با راهکارهای انرژی غیرفعال برای شناخت طراحی سازگار با اقلیم و نحوۀ صرفهجویی مصرف انرژی در خانههای کاشان است. در این پژوهش شهر کاشان بهعنوان نمونۀ مورد مطالعه از اقلیم گرم و خشک برگزیده و بررسی و تحلیل خانههای این شهر و نحوۀ مقابلۀ آنها با شرایط آبوهوایی ارائه شده است. نتایج برآمده از بررسی مشخصات کالبدی 20 خانۀ تاریخی است که حاصل برداشت میدانی و مطالعات کتابخانهای و بررسی اسناد و مدارک بوده است. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است. بعد از ایجاد پرسشنامه برای دستیابی به راهکارهای انرژی غیرفعال در نمونههای انتخابی مورد بررسی قرار گرفته است. این نوشتار ابتدا با بیان و معرفی بخشهای مختلف خانههای کاشان نظیر: حیاط، ایوان، انواع اتاقها، سرداب و... خصوصیات ویژۀ هر یک را بیان میکند. در ادامه مؤلفههای انرژی غیرفعال در معماری سنتی منطقه مورد بررسی قرار گرفته و سپس به تعریف هر یک پرداخته شده است تا بتوان در معماری معاصر برای بهینهسازی مصرف انرژی بهرهمند شد تا همانند معماری سنتی در این اقلیم همراه با تکنولوژی حاضر خانههای همساز با اقلیم طراحی کرد. http://www.manzar-sj.com/article_149839_580db31b2dc2c8c8861c520c1d3f1e41.pdfپژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622Scales of Interactions between Urban Landscape with Urban Ecology in Urban Development Programsمقیاسهای تعاملِ منظر شهری با اکولوژی شهری در برنامههای توسعۀ شهری587315102610.22034/manzar.2022.310741.2161FAسانازحائریعضو هیئت علمی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.0000-0002-4887-5696مریماسماعیل دختدکتری معماری منظر، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20211018According to available evidence, ancient Iranian cities have been developed based on the duality of man and nature and their interplay. This has resulted in an artificial environment, such as an urban landscape. With the development of urbanism based on scientific, industrial, and technical specializations driven by contemporary science, there has been a great focus on urban structure. Such emphasis on structure-driven development has created a distance between human and nature in the environment. It has resulted in disciplines such as landscape based on the “Inseparability of object-subject,” ecology in urban development based on the “natural ecosystem continuity in the city.” The current study aims to propose strategies for cultural, human, and environmental concerns in urban growth. This study is developmental-applied research, which attempts to develop interdisciplinary strategies in a challenging interaction between the concept of the urban landscape and urban ecology in urban development planning programs that apply to multiple scales. The results indicate that there is an interactive relationship between the subjective and objective layers of the urban landscape and urban ecology on three scales: micro, intermediary, and macro. The components of this interaction include the set of concrete experiences of residents in the face of the urban structure; the creation of perceptual-memory images based on natural and artificial urban signs; and the creation of perceptual realms of the urban environment. If explicable strategies for their formation are incorporated into the urban development program, there would be two layers of the urban landscape and urban ecology in the structure of contemporary cities. This will make human/nature alignment possible. In other words, the urban environment will form a part of the citizens’ mental view of the city and be institutionalized in the public mind as an element of the urban landscape.شهرهای سنتی ایران بر طبق شواهد و متون، برگرفته از دوگانۀ انسان/طبیعت و تعامل این دو با یکدیگر است که محیط مصنوع بهمثابۀ منظر شهری را تولید میکند. با توسعۀ شهرنشینی متکیبر دستاوردهای تخصصهای علمی، صنعت و تکنولوژی، توسعۀ کالبدی شهرها برمبنای علم مدرن، میان دوگانۀ انسان/طبیعت در محیط زیست و کالبدِ شهر فاصله ایجاد نمود. پیروِ اقدامات توسعهمحور مبتنیبر کالبد، علومی نظیر منظر با «نگرش عدم جدایی اُبژه و سوژه»، و اکولوژی در توسعۀ شهری با «نگرش تداوم اکوسیستمهای طبیعی در شهر» شکل گرفتند. پژوهش پیشِ رو در تلاش است براساس مفهوم منظر شهری و مفهوم اکولوژی شهری به راهبردهایی در حوزۀ چالش انسان فرهنگی و محیط زیست در برنامههای توسعۀ شهری دست یابد. پژوهش در زمرۀ پژوهشهای توسعهای-کاربردی است که در تلاش است در تعامل چالش مفهوم منظر شهری و اکولوژی شهری در برنامهریزیهای مرتبط با توسعۀ شهر به راهبردهای میانرشتهای دست یابد، بهگونهای که در مقیاسهای متعدد صدق کند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که لایههای منظر شهری و اکولوژی شهری، در سه مقیاسِ خُرد، میانی و کلان، در ابعاد عینی-ذهنی، رابطۀ تعاملی برقرار میکنند. مجموعه تجارب انضمامیِ ساکنین در مواجهه با کالبد شهر، ایجاد تصاویر ادراکی-خاطرهای براساس نشانههای طبیعی و مصنوع شهری و ایجاد قلمروهای ادراکی از محیط زیست شهری، مؤلفههای حاصل از این تعامل هستند که چنانچه دربرنامههای توسعۀ شهری، راهبردهای قابل تبیینی جهت شکلگیری آنها تدوین شود منجر به شکلگیری دو لایۀ منظر شهری و اکولوژی شهری در ساختار شهرهای معاصر شده و همسویی انسان/طبیعت میسر میشود. به عبارتی محیط زیست شهری بخشی از منظر ذهنی شهروندان از شهر را شکل میدهد و بهعنوان یک عنصر منظرساز شهری در اذهان عمومی نهادینه میشود.http://www.manzar-sj.com/article_151026_d3f550d19e7497843c40d99fdf42e0dc.pdfپژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظرمنظر2008-7446145920220622An Analysis of the Position of Historical Passages in the Structure of Public Urban Spaces (Case Study: Dar-Khoungah Passage, Tehran)تحلیل جایگاه گذرهای تاریخی در ساختار فضاهای عمومی شهر(مورد مطالعاتی: گذر درخونگاه تهران)748714984010.22034/manzar.2022.299343.2146FAحامدعابدینیپژوهشگر دکتری معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.0000-0003-0926-5518سیمونآیوازیاناستاد گروه معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.Journal Article20210814The components of a traditional Iranian city include harmonious and cohesive structures arising from different concepts. The network of passages is one of the most significant communicative elements in these cities, which in addition to connecting different parts of the context, have contributed to the presence and various activities of the residents of the neighborhood and have had an important place in the public domain of the city. The exposure of the space organization and current life in these passages to the content and physical transformation of cities is a significant issue. Accordingly, the purpose of this study is to scrutinize the position of historical passages in the structural system of public spaces of the city and to extract the factors affecting the position. To this end, this study examined to see how this element works in the public and collective domains of today’s cities. This research employed a qualitative approach and a descriptive and analytical method, and it examined the concept and characteristics of historical passages and the components of public space related to them through bibliographic and document studies. These components included access and movement, hierarchy, stillness, contrast and divergence, mobility and diversity, land-use intermixture, spatial flexibility, and continuity. This study used spatial physical analysis to examine the interaction of factors in the study area of Dar-Khoungah passage. The analysis was based on visual evidence and field observations. Due to the formation of the public space of Dar-Khoungah passage based on the organization system of neighborhood centers and the existence of evident characteristics such as historical buildings, spatial openings, old land-uses, and their arrangements, this study analyzed this passage from different perspectives such as urban space organization, part-whole relationship, joint communications, and component analysis and explained its effective qualities on the public space of the city. Analysis of the data shows that these qualities include physical connection and semantic relation of the public space, identification of the public space, balancing the public space, and the function of physical elements of the passage in explaining the public space, which can be a basis for future development of the passage, promotion of activities, social interactions and solving its physical issues and problems.اجزای شهر سنتی ایرانی، ساختاری هماهنگ و منسجم، برآمده از مفاهیم مختلف را در برمیگرفتند. شبکۀ گذرها، از مهمترین عناصر ارتباطی این شهرها بوده که علاوه بر پیونددهی بین بخشهای مختلف بافت، زمینۀ حضور و فعالیتهای متنوع ساکنین محله را ایجاد نموده و جایگاهی مهم در حوزۀ همگانی شهر داشتهاند. مواجهۀ سازمان فضایی و حیات جاری در این گذرها با تحول محتوایی و کالبدی شهرها، مسئلهای قابلتوجه است. بر همین مبنا هدف از این پژوهش، مطالعۀ جایگاه گذرهای تاریخی در نظام ساختاری فضاهای عمومی شهر است تا با استخراج عوامل مؤثر بر آن، چگونگی عملکرد این عنصر در ساحت همگانی و جمعی شهرهای امروز را مورد تحلیل قرار دهد. این پژوهش با نگرشی کیفی و با روش توصیفی و تحلیلی انجامگرفته و با مطالعۀ کتابخانهای و اسنادی به بررسی مفهوم و ویژگیهای گذرهای تاریخی و مؤلفههای فضای عمومی مرتبط با آن میپردازد. این مؤلفهها شامل: دسترسی و حرکت، سلسلهمراتب، سکون، تضاد و تباین، تحرک و تنوع، اختلاط کاربری، انعطاف فضایی و پیوستگی است. سپس با روش تحلیل کالبدی-فضایی، برهمکنش عوامل در محدودۀ مطالعاتی گذر درخونگاه بر اساس مدارک تصویری و مشاهدات میدانی آن، بررسی میشود. فضای عمومی گذر درخونگاه از طریق سازمانیابی مبتنی بر نظام مراکز محله و وجود شاخصههای بارزی نظیر: ابنیۀ تاریخی، گشایشهای فضایی، کاربریهای قدیمی و چیدمان آنها، شکل یافته است. با واکاوی این گذر در زمینههای مطالعاتی نظیر: سازمان فضایی شهر، رابطۀ جز و کل، ارتباطات مفصلی و تحلیل مؤلفهها، کیفیتهای مؤثر آن بر فضای عمومی شهر تبیین گردیده است. این کیفیتها شامل: ارتباط کالبدی و نسبت معنایی فضای عمومی، هویتبخشی به فضای عمومی و تعادلبخشیدن به فضای عمومی و کارکرد عناصر کالبدی گذر در تبیین فضای عمومی است که میتواند مبنایی جهت توسعۀ آتی گذر، ارتقای فعالیتها و تعاملات اجتماعی و حل مسائل و معضلات کالبدی آن باشد.http://www.manzar-sj.com/article_149840_0feb69a59a4ca58dc3b0e657614439b0.pdf