<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>پژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظر</PublisherName>
				<JournalTitle>منظر</JournalTitle>
				<Issn>2008-7446</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2010</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>-</ArticleTitle>
<VernacularTitle>دگرسازی یا بازسازی طرح های جامع</VernacularTitle>
			<FirstPage>22</FirstPage>
			<LastPage>27</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">283</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>فریبرز</FirstName>
					<LastName>رییس دانا</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2011</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>16</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>-</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">طرح‌های جامع و تفصیلی، مجموعه‌های شهری، ناحیة شهری، طرح‌های موضعی و موضوعی، طرح‌های نوسازی و بهسازی و در دو سال اخیر سه تجربة طرح‌های راهبرد توسعه قزوین، بندر انزلی و شاهرود، مالامال از نمودها و فرانمودهای شهری‌اند. طرح راهبردی توسعه شهر قزوین که توسط نگارنده و با دیدگاه متفاوت و نقد روش‌های نمودگرا انجام شد، هرگز نمونه‌ای موفق به‌شمار نمی‌آید ولی تلاشی است مقدماتی (با بهره‌گیری از طرح پیشین دانشگاه امام‌خمینی و نظر‌سنجی‌های کارشناسی و اجتماعی در این شهر) برای بیرون آمدن از بن‌بست‌ها و تله‌های نمودگرایی که سبب ایجاد بحران در برنامه‌ریزی، طراحی و مدیریت شهری ایران شده است. این بحران نشان می‌دهد که تأمل و تفکر درباره شهر، اغلب اوقات حتی از روش ارسطویی، که در صدد کشف قوانین اساسی در روندها و جریان‌های مشهود بود، عقب‌تر است.
نمودهای شهری که در مطالعات طرح جامع و به‌ویژه سه طرح جامع تهران (1349، 1370 (ساماندهی) و 1385- مصوب 1386) مشهودند، عبارت است از : شبکه اصلی معابر، سازمان فضایی (شامل مراکز شهری، منطقه‌ای، ناحیه‌ای)،‌ پهنه‌بندی (شامل پهنه‌های سکونت، فعالیت و ‌حفاظت) که هریک از حیث ساخت، سطوح، سرانه ‌و‌ تراکم ساختمانی بررسی می‌شوند. اما نمودهای دیگری که منتهای ژرف‌اندیشی این طرح‌ها بوده‌اند، عبارت است از : جمعیت (برحسب محله‌ها و طبقه‌بندی تراکم جمعیتی) و فعالیت‌های اصلی اقتصادی و اجتماعی. این نمودها می‌توانند واقعیت‌هایی را بیان کنند، اما پرده از راز زندگی شهری و آن نیروهای پدید‌آورنده شهر بر‌نمی‌دارند. شاید این نمودها تاحدی بیانگر لایه‌های پنهانی جامعه شهری باشند، اما ژرف و کاونده نیستند و توان کشف رابطه‌های اجتماعی-‌ اقتصادی لایه‌های پنهان شهر را ندارند لذا همچنان حقیقت شهر ناخوانده باقی می‌ماند. اهتمام فراوان برای نوسازی بافت‌های فر سوده و فقیرنشین، ساماندهی خدمات شهری ناموثر، حل معضلات  ترافیکی و ...، در طرح جامع سال 1385 تهران مورد توجه جدی بوده است. اما ایده کارشناسی برای حل این مسائل در طول عمر آینده‌ طرح جامع، ناممکن است مگر آن‌که تحول و بازبینی آن به طور مستمر، روشمند و مبتنی بر اندیشه صورت پذیرد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">طرح جامع</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">روش شناخت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تحققپذیری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تهران</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.manzar-sj.com/article_283_0f49c89d1e7298bb9930789c8ed59d48.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
